• header-4

    Spelen op school

      Meer met minder... 

  • header-1

    Grenzen verleggen

      Als leren vanzelf gaat... 

  • header-2

    Samen spelen

     Samen op avontuur... 

  • header-3

    Sociale werking

     Lekker kletsen op het schoolplein... 

Spinnen

Bij iedereen roept het woord ‘spinnen’ wel een gevoel op. Bij de één lopen de rillingen meteen over de rug, bij de ander stroomt er adrenaline door de aderen, dit kan zijn door de angst of juist doordat je spinnen zulke fantastische beesten vindt.
Bij iedereen roept het woord ‘spinnen’ wel een gevoel op. Bij de één lopen de rillingen meteen over de rug, bij de ander stroomt er adrenaline door de aderen, dit kan zijn door de angst of juist doordat je spinnen zulke fantastische beesten vindt. Dit zal ongetwijfeld te maken hebben met je opvoeding, ervaringen of voorbeelden van reacties van anderen. Misschien heeft de plaats waar je bent opgegroeid ook wel invloed. Na de zomer ben ik, onder andere, weer werkzaam als leerkracht op een dorpschool. Van te voren weet ik dat het lesgeven op een dorpsschool anders is dan in de stad. Eén van deze verschillen werden mij afgelopen weken duidelijk. Begrijp me niet verkeerd, ik probeer dorp/stad niet over één kam te scheren. Dit is net een voorbeeld en misschien zijn er wel duizenden voorbeelden die juist het tegendeel bewijzen. Waar mijn “stadskinderen” de spinnen liever negeren en laten zitten in de bosjes, spelen mijn “dorpskinderen” er gezellig mee.

U kent ze wel, die lekkere, dikke kruisspinnen, ze maken de mooiste webben. Zo ook bij de school. Naast, over, op en aan de schooldeuren, -ramen, –muren, heggen en pleintoestellen hangen deze mooie dikke kruisspinnen met prachtige webben. Dat deze spinnen er zijn, heb ik in deze eerste schoolweken volop ervaren. Het was een mooie dag, met mijn klasje liep ik over straat om te genieten van de zon in het speeltuintje vlakbij school. Als leerkracht probeer je altijd ogen in je achterhoofd te hebben en dus zag ik één van mijn leerlingen zo’n lekkere spin pakken en al een zwaaibeweging maken. Helaas voor hem, werd het niet spinnenwerpen. Ik heb hem gevraagd de spin maar even terug te zetten in de heg. Ondanks dat ik opgegroeid ben op het platteland, tussen alle ‘wilde’ dieren die je je maar kan bedenken, ben ik niet heel erg fan van spinnen. Toch is mijn grootste angst verdwenen na een voorval met, zonder te overdrijven, een megaspin in Zuid Afrika. Ergens in een tentje vlakbij het Krugerpark. Eén van mijn reisgenootjes kreeg zo’n hysterische angstaanval, dat mijn angst verdween als sneeuw voor de zon (de orthopedagoog kwam wel heel snel in me naar boven op dat moment). In de speeltuin zien we weer een dikke spin, in zijn web heeft hij een mot gevangen. Hij wandelt met zijn dikke lijfje naar de mot en geeft hem een shot gif. Samen met de kinderen zijn we het proces aan het bekijken. Na een tijdje is tikkertje spelen toch interessanter en keer ik terug naar het bankje (draaimolens zijn niet zo leuk, want naast mij zit een kotsmisselijk jongetje met een bleek gezicht te kijken naar de spelende kinderen). Op een gegeven moment zie ik een paar dappere strijders met een dikke stok bij het web van de mot-etende spin, met een grote haal, is het web verleden tijd en zit meneer spin ergens in de heg. Die heeft een hoop werk voor de boeg, want dit web is totaal vernield. Ik heb ze wel gevraagd of ze een hondenhok ook altijd vernielen, wat ook een huis is van een dier net als een spinnenweb. Gek genoeg niet.

De volgende dag loop ik over het plein, een jongen uit de kleuterklas komt enthousiast naar me toe. In zijn handen houdt hij een dikke kruisspin. De kruisspin wisselt hij steeds van zijn linkerhand naar zijn rechterhand en weer terug. Zijn juf heeft al verteld dat de spin beter in zijn eigen huisje kan zijn, maar meneer vindt de spin veel te interessant. Angst? Nee joh, spinnen zijn leuk! Bijna elke pauze loopt hij wel met een kruisspin in zijn handen, triomfantelijk over het plein, samen met zijn vriendje zoekt hij de mooiste uit.

Spinnen, ze zitten zelfs binnen in school. De bel is gegaan, terwijl ik mijn lege theekopje in de gootsteen wil zetten, staat daar mijn impulsieve, vrolijke leerling voor me. Terwijl we samen naar de klas lopen, ziet hij een spin op de grond. Zonder te aarzelen stampt hij hard op de spin en schopt zijn voet achteruit als een paard. Met een boog vliegt de (dode) spin onder de stoel van mijn collega. Ik sta er vol verbazing naar te kijken. Meneer vrolijk-impulsief heeft niks in de gaten en wandelt de klas binnen. Als ik hem vertel dat de spin een laatste vliegles van hem kreeg, gelooft hij er niks van. Spinnen? Waarschijnlijk ga ik er dit jaar nog een heleboel zien, gelukkig weet ik wel een aantal kinderen die voor mij de spinnen netjes naar buiten kunnen brengen, als ze door mijn klas wandelen!

Bron: Tekst Mienke


Heeft onze filosofie uw fantasie geprikkeld? Wilt u meer weten over de mogelijkheden van Kindnatuurlijk spelen? We gaan graag vrijblijvend met u om tafel om ons verhaal toe te spitsen op uw specifieke vragen, eisen en situatie.

Neem contact op