• header-4

    Spelen op school

      Meer met minder... 

  • header-1

    Grenzen verleggen

      Als leren vanzelf gaat... 

  • header-2

    Samen spelen

     Samen op avontuur... 

  • header-3

    Sociale werking

     Lekker kletsen op het schoolplein... 

Debatten over de kracht van Spelen

De strijd over de speelkansen van kinderen is al enige tijd geleden losgebarsten. Iedereen is het er over eens; het is ontzettend belangrijk dat kinderen spelen! Tijdens de Speelforumbijeenkomst werd weer eens duidelijk dat het nog niet zo makkelijk is kinderen de noodzakelijke speelkansen te geven. Volgens mij staan boven aan de lijst van dilemma's ouders. Angst dat ons kind iets zal overkomen, dat ze vies zullen worden, of dat er iets gebeurt waar je altijd schuldgevoelens aan over zult houden.
Een presentatie ging over "Het recht op risico". Wat gelijk opviel was de inleidende zin van de presentator: "Ik lees mijn presentatie voor om te voorkomen dat ik iets niet verteld zal hebben". Hij nam geen enkel risico! Jammer, een gemiste kans! Zeker als het over een dergelijk onderwerp gaat en je de toehoorders wilt overtuigen van de noodzaak van risico's. Als een volwassene voor zichzelf al geen risico's durft te nemen, wat is dan de definitie van Risico m.b.t. spelen? Want met spelen is er kans op bezering. Vooral als het om hard schommelen, fietsen of rennen gaat. En wat te denken van grote hoogtes, zoals bomen, muren of hekwerken, springen of er naar toe klimmen. En stel je voor dat de kinderen met stokken gaan slaan of vechten. Om maar te zwijgen over water, stenen en vuur. Of kinderen gereedschap geven zoals messen, hamers en spijkers, bijlen en touwen. Het allerergste is dan nog geen toezicht, zodat kinderen kunnen verdwijnen. Je moet er niet aan denken! De risico's van het spel zijn voor kinderen juist het uitdagende, maar voor ons als ouders/opvoeders is het een confrontatie met onze eigen angsten die we dan ook veelvuldig uitspreken tegen onze kinderen. Let op! Pas op! Niet doen, want …. Al luisterend gleden mijn gedachten af naar mijn eigen jeugd. Alles wat werd genoemd was voor mij normaal en natuurlijk ging het wel eens fout. In de winter een vuurtje stoken in een kartonnen doos, dat in het spel mijn huisje was, ging echt niet goed. De brandweer moest er aan te pas komen omdat het omliggende ruwgrasterrein in vlammen opging. Of die keer dat ik appeltjes aan het plukken was, die nog helemaal niet rijp waren, en ik omgekeerd aan mijn been in de boom bleef hangen. Of in de nieuwbouw van flats, die toen nog niet met bouwhekken en bewaking waren afgeschermd, spelen in de torenkraan en proberen wie het hoogste durfde te klimmen. In de winter op ijsschotjes lopen, paardje rijden op een koe, een doolhof maken in graanvelden enz., enz. Ineens was daar die vraag: "Wat is het verschil tussen Risico en Gevaar?" Het zoontje van de presentator had het antwoord: "Risico is de kans dat het fout kan gaan en Gevaar is dat je weet dat het fout kan gaan". Ik heb nooit in risico's of gevaren gedacht als kind, maar nu als volwassene wel. Een les die ik wel geleerd heb, terwijl ik daar al dromend zat, is dat we wel vertrouwen in onze kinderen moeten hebben; we hebben geen keus als we ze toekomstbestendig willen maken.

Bron: Tekst Tjibbe

Heeft onze filosofie uw fantasie geprikkeld? Wilt u meer weten over de mogelijkheden van Kindnatuurlijk spelen? We gaan graag vrijblijvend met u om tafel om ons verhaal toe te spitsen op uw specifieke vragen, eisen en situatie.

Neem contact op